First Slot take Manhatten then Slot take LA
Dag Bus, Dag Camper, Dag C-30, Dag Cruise America. 4 weken trouwe dienst.
We besteden de ochtend aan poetsen en schrobben en leveren de camper ’s middags naar ieders tevredenheid in. Met de taxi worden we naar Hacienda hotel gebracht, om uit te rusten voor de vlucht naar nederland terug.
We slapen heerlijk uit in Pismo, en gaan uitgebreid naar het toilet. ’s middags gaan we terug naar LA. Van Nuys is een voorstadje in het noorden, net boven Beverly Hills en zeer nabij Universal Hollywood.
De camping is klein en knus en wordt gerund door een bejaarde mensen. Het is erg heet, maar een zwembad hebben ze niet, dus checken we in en gaan naar Venice Beach voor zwemmen en Bay Watch. Parkeren is erg duur. We vinden een parkeerplek bij een schooltje die op dat moment al gesloten is. Joggende vrouwen geven ons het gevoel dat we de camper daar gerust een tijdje kunnen laten staan. Vele zwervers weer niet. Het strand is filmisch en we laveren tussen skaters, fietsers, joggende sterren en palmbomen door. Onder het oog van een echte sexy baywatch genieten we van de zee en het strand en de tortillachips. Wanneer het donker wordt keren we terug naar van Duys, waar we voor het slapen gaan nog wat hapjes en drankjes voor Universal in slaan.
In Monterey gaan we beginnen aan onze kustroute langs de zee. Eerst de legendarische 17 miles drive.
Werkelijk adembenemende plaatjes van de kuststrook met gof course and rots/zandstrand en duinen/hills. Daarna de higway 1 verder naar het zuiden. Onbeschrijvelijk mooie uitzichten op de Pacific. Wauw!
Prachtige zee, prachtige branding, prachtig groot zandstrand, prachtige camping, prachtig kampvuur. Vandaag is moeder Slot jarig, van harte feliciteren we haar met haar verjaardig. Hiep hiep hiep hoera! Een telefonische verbinding met haar lukt helaas niet. We zitten vlak boven Santa Monica en genieten volop van de ijskoude zee.
We hebben een parkeerplek voor de camper ontdekt op pier 23, vlakbij de boot naar Alcatraz. Heerlijk rustige public parking, maar de prijs is even achter de oren krabben. We doen het wel, want we winnen tijd om direct door te rijden naar een zuidelijker kustplaats aan de Pacific, Santa Cruz.
Voor we aan boord gaan zien we nabij de twee oorlogsschepen een heel leuk museum met oude mechanische spellen voor op de kermis. Alle machines, sommige al echt heel oud, doen het nog. Voor een quarter komen ze in beweging. Bram en Stijn spelen een leuke ijshockeywedstrijd en ook de oude race, arcade spellen en flipperkasten zijn leuk om terug te zien.
Het is inmddels heel zonnig en warm geworden, maar eenmaal in de gevangenis op het eiland lopen de koude rillingen over onze rug. In het D-block zitten we in het donker in The Hole. Als de zware deur met een harde klap dichtvalt is het indrukwekkend donker en stil.De audiotour met koptelefoon is mooi en geeft een goed sfeerbeeld van het leven in deze strenge gevangenis, waar de gevangen als gekooide dieren vanuit de geweerkooien in bedwang werden gehouden. Overigens was het voor de bewaarders ook geen pretje. Ondanks een verbod droegen ze ter bescherming, naast een fluitje, stiekem een knuppel bij zich. De eetzaal herkennen we heel goed van de film en is het meest beklemmend. De kokers met gas aan het plafond en het verhaal van de waarschuwingsschoten om de rust te handhaven, toen gevangen met meubilair gingen gooien. De deur voor de schacht met de ontluchtingssluis, afvoerbuizen en waterleidingen, waar gevangene Morris en twee andere gevangenen door gaten in de muur wisten te ontsnappen, is van glas speciaal voor ons.
De rit naar het zuiden is een lange geworden. In Santa Cruz kunnen we niet echt een geschikte camping vinden. In Monterey lijkt een camping wel op de navigatie te bestaan, maar niet in het echt. Inmiddels is het half elf ’s avonds en zoeken we een Wal*Mart voor een nachtje op de parkeerplaats. Agenten wijzen ons op een andere plek bij Home Depot en een Shell tankstation. De manager van de Shell vertelt ons dat wij toeristen door de politie wel worden gedoogd. Dit geldt niet voor de (homeless) amerikanen. Die kunnen alleen terecht bij de Wall*Mart. Om twee uur in de nacht vallen we in een diepe slaap, onder een wakend oog van de meneer van de Shell.
Op Powell station zet BART ons af in het centrum van SF. We genieten van een de wandeling door de stad, want we kopen geen munnipas.
De stad is goed behapbaar om te voet te verkennen en de 62 heuvels in de stad geven telkens weer nieuwe inkijkjes in de streets of San Fransisco. Leuk om af en toe typische Hill Street Blues om ons heen te horen. Ambulance in de verte, parkeerofficer deelt boete uit en politieauto’s scheuren voorbij.
We lopen noordelijk naar pier 39 van Fishermans Warf en halen op pier 33 al vast de gereserveerde Alcatrazkaartjes op. De souvenirs laten niet wachten op morgen. Gevangenis t-shirts, mints, sleutelhangers en beertje gaan met ons mee. We zien de mist verdwijnen door zonnige opklaringen en de stad laat zich nog uitbundiger aan ons zien. We eten zalig chinees bij Nanking House, naar blijkt een award winning restaurant volgens de diningguide. Zuidelijk laten we ons afzakken naar Union Square en we vallen om een uur of 8 BART binnen en de mist van Pacifica.
Je bereikt San Francisco, als de mist in de verte te zien is. Op highway 280 die dwars door SF loopt vliegen flarden mist ons om de oren. Wat is dit? Het is koud en op de camping pal aan zee in Pacifica doen we naast de lange broeken zelfs de kachel in de camper aan. Brrrr, het is nat, winderig en fris. De kinderen zoeken de zee op en vermaken zich met het onstuimige water dat op de rotsen uiteen spat. Een nat pak halen is leuk, maar ook lastig drogen. We bereiden ons voor op de stad SF die we morgen gaan bezoeken. We gaan met de camper naar BART, de cityMetrolijn en kunnen in de stad een munnipas kopen voor alle old fashion cable cars, busses and trains. Warm onder de wol slapen we fijn, met de zee als slaapliedje.
Op de routeplanner toetsen we Yosemity Village in en volgen de belgische vrouwenstem over highway 41 naar de Tunnel View.
Een eerste uitzicht op de hoge massieve en marmeren rotsen van het park. Daarna weer halt voor de eerste uitnodigende waterval, Bridalveil Fall.
In Yosemite Village is het zo druk dat er geen parkeerplaats meer is voor ons.
We rijden een stuk stroomafwaarts terug en parkeren nabij Cathedral Beach.
De jongens spelen wat in het hele koude water van de Merced River en dan maken we stroomopwaarts een wandeling terug naar de Village. Prachtig.
Op het einde van onze tocht nabij het Visitors Center volgen we de Lower Yosemite Fall Trail voor de finale. De val van het water is op de druk bezochte plek twee maal te zien. Heel erg mooi.
Als we na de klauterpartij onze camera’s opbergen en op weg gaan naar de shuttle bus, zien we samen met een hele grote groep Aziaten een bruine beer lopen voor onze neus. Hoe is het mogelijk dat de beer hier de drukte op zoekt. We weten niet hoe snel we de camera’s moeten pakken en van opwinding zijn de foto’s niet allemaal scherp.
Je ziet wel hoe de beer de weg voor ons oversteekt op vijf meter afstand. Een onverwacht spannend slot van een hele leuke dag in Yosemity.